Bir yıl önce bu günlerde hayatıma yeni bir yön veriyordum. 19 Aralık... hiç yataktan çıkmadan, yarı uyur yarı ölü geçirilmiş 48 saat, gece yarıları...
Biter bir gün... biter elbet... ama bitince ben ben olabilir miyim? H.S.Paracıkoğlu. nerdeyim? ne yapıyorum? kayboldum. çok duygusallaştım son zamanlarda. içinden çıkamadığım çok şey var....
... insanı en çok en yakınındakiler hiç tanımazmış. en çok onlar yanlış anlarmış. en çok onlar kırar umursamazmış. en çok onlar istedikleri kişi olmazsan seni cezalandırırmış....
... insanı en çok en yakınındakiler hiç tanımazmış. en çok onlar yanlış anlarmış. en çok onlar kırar umursamazmış. en çok onlar istedikleri kişi olmazsan seni cezalandırırmış....
susma da dinle neyse geçenlerde düşünüyordum yine, : ) doğru nedir yanlış nedir aman 30 senedir çıkamadım içinden doğru ve yanlış olmadığına...
o pazar gününü okurken ben de seninle birlikte o günü yaşadım.iyi ki yazmışsın. konu sen olunca ben hep yanındayım. çünkü pek az insana gösterdiğin tarafındayım...
ne zaman birşeyler yazmak istesem nedense ilk cümle olarak elim hep "nerden başlasam, nasıl anlatsam, kaç kişiydik o zaman, kaç kişi kaldık şimdi... Bodrum...
20 haziran 2011... doğum günüm...varşovadayım. gün bitti aslında berfunun doğumgünü bugün ama yine de yazmalıyım. Sezen Aksu Unuttun mu beni... bugünün şarkısı bu. heryerde çalmalı...
haram geceler... yine bir yol ayrımı...yine yeni başlangıçlar. bu kez daha fazla korkuyorum üstelik. sil baştan. gidiyorum. bir şehirden birkaç yürekten. yersiz yurtsuz yapraksız bir ağacım...
kanatlarına dokunulmuş bir kelebek gibiyim. kısacık bir ömür, yaşanacak ne çok şey var. oysa uçamıyorum.neden bitmiyor bir türlü. neden ne yapmalı çözmek için. tam geçti...
tüm duygular sana çağlarcasına döklüyor içimden, söylemeyi çok istediğim ne çok şey var günden güne büyüyen, düşünmesi bile cennet meyvesi söylemesi nasıl olur kimbilir... ancak anlamı...
http://www.youtube.com/watch?v=mWwuAXwT4mM dinle... Yasak Meyve Uzatabilseydim elimi… Tutarcasına yüreğinden, Kapanmadan, tutamadan, öylece asılı kalsa bile Sana uzanabilseydi ellerim Sana… Geceler var cehennem gibi, Ay kıskandırırcasına güneşine dönmüş sedefleşmiş...
O An Durmalıydı Dünya (to lm) Saçlarım dökülür yüzüne ay geceyi, güneş günü terk etmeden, Oysa gitmek var dönmemek üzere, Dünyanın öbür ucuna Kaçarcasına… En mutlu anında ölmeli...
her savaştan yaralı bereli kurtulduğunda kendine dönmeli insan. aramamalı kimseyi, anlatmamalı derdini, susmalı...öylece susmalı, yarasına yara açmamalı.derdine dert katmamalı. gerçek olmayanın peşinde sürünmemeli. ne garip...
sabahın dördü... yine sendeyim. sensiz ama seninle. içimde bir sen var ki anlatamıyorum. uyuyorum benimle uyanıyorum benimle, yemeğimde, yolumda, canımda, kulağımdaki seste... her yerde...
kocaman bir taş midem. zaman geçtikçe ağırlaşıyor sanki. şehirler var içimde kocaman... kalabalıklar doluşuyor. herkes dışarı diye bağırdı.bağırmıştı ama kendisi bile duymamıştı sesini.yine de tam o...
Ne olmuş aşık olduysam, istiyorsam hala deli gibi ve yanıyorken bile içim hala seni haklı çıkarıyorsam kendimi yargılayıp seni aklıyorsam ne olmuş. ordasın...
Canım, "Haketmek" neden bilmem dizinin repliklerinden sadece bu kelimeyi tekrar etme ihtiyacı hissetmiştin. Neden başka bir kelime değil de bu? belki...
sanki bütün suç onun gibi kendini aklarcasına "teşekkür ederim!.hoşçakal." diye yazdı. bir iki saniye durakladı. tam o anda eğer gönder tuşuna basamazsa bir daha...
nerede nasıl öldüğünü bilmediğim kadınlar gömülü tenindekimini göbeğinde, kimini damarlarında taşıdığın kadınlarnasıl taze nasıl narindi tenleri kimbilirkimilerinin neşter, kimilerinin sargı bezi tutmuştur elleri sana dokunurkenkimileri...